Winter in het Brandnertal: winterwandelen & mountainbiken

Je bekijkt nu Winter in het Brandnertal: winterwandelen & mountainbiken

Met elke haarspeldbocht die de bus maakt, wordt het uitzicht een beetje witter. Ik ben op weg naar het Brandnertal in Vorarlberg, in het westen van Oostenrijk. Het dal is vannacht met een vers laagje poedersneeuw bedekt. Het perfecte moment voor mij dus om te ontdekken wat je in het Brandnertal in de winter kunt doen als je niet de piste op gaat. En dat blijkt veel te zijn: van winterwandelen tot wellnessen, van bosbaden tot biken in de sneeuw.

Bosbaden in het Brandnertal: even op adem komen

Als ik in het Brandnertal aankom, heb ik net twee dagen met flinke winterwandelingen in de regio Montafon achter de rug. Dus eerst is het tijd voor wat ontspanning! In het dorpje Brand kun je dat op een heel bijzondere manier doen: door te bosbaden. Je zwemkleding kun je achterwegen laten, want dit heeft niets met een winters bad in het bos te maken. Nee, dit is shirin yoku. Eh, wat? Dit Japanse begrip staat voor ontspanning door je volledig onder te dompelen in het bos. Wie nu boomknuffelende mensen voor zich ziet, heeft het mis. “Maar het mag natuurlijk wel,” zegt Nadine Nesler lachend. Ze is yogaleraar, energietherapeut en biedt sinds kort ook bosbaden in het Brandnertal aan. We beginnen met Hakini Mudra. “Houd je vingertoppen tegen elkaar in een driehoek, sluit je ogen als je dat wilt, adem rusting in en uit, en luister naar de geluiden om je heen.” Nadine geeft aanwijzingen en ik ga er volledig in mee. In de verte hoor ik een auto, veel dichterbij een specht en nog dichterbij mijn adem.

Na een paar minuten lopen we verder. “Je wandelt zeker veel?” vraagt Nadine. Ze merkt het aan mijn tempo. Bij bosbaden leg je maximaal een kilometer per uur af. Oké, het tempo moet dus beduidend omlaag. Onderweg laat Nadine me een naald van een spar proeven. Verrassend: die smaakt een beetje naar mandarijn! Verderop voel ik met gesloten ogen aan de bast van een oude beukenboom, ik laat mijn handen over het zachte mos en de kleine rimpeltjes glijden. Bosbaden doe je met alle zintuigen. Aan het begin geeft Nadine aanwijzingen, soms kleine oefeningen, maar na een tijdje gaat het vanzelf. Je gaat vanzelf rustiger lopen, om je heen kijken, hurken om iets op de bodem te voelen. Waar het allemaal goed voor is? “Studies laten zien dat cortisol wordt afgebouwd en serotonine wordt aangemaakt als je tijd in het bos doorbrengt,” legt Nadine uit, “Bovendien dalen je bloeddruk en hartslag. Kortom: het is een vorm van ontspanning.” En niet alleen dat, het is ook gewoon heel erg fijn om van de schoonheid van het bos te genieten.

Mountainbiken in de sneeuw in het Brandnertal

’s Middags is het tijd voor actie. “Je hebt vast al eens gemountainbiket?” vraagt Hery, de eigenaar van Bergsportevents in Brand. “Jawel, maar nog nooit in de sneeuw,” antwoord ik. “Nou goed, dan weet je hoe het werkt,” lacht hij. Ik kijk naar Emma. Zij werkt voor Bergsportevents, is skileraar en vandaag mijn gids. Ze knikt bemoedigend. Helm op, handschoenen aan, GoPro bevestigen en los geht’s. We zoeven weg over het asfalt. Na de eerste kilometer is het pad bedekt met sneeuw: eerst een dun laagje, met de kilometer wordt het meer en poederiger. In het begin verwacht ik dat ik elk moment kan uitglijden, maar ik merk dat de mountainbike met winterbanden stabiel is en en trap stevig door.

We fietsen door de Schattenlagant, een idyllisch dal, dat er in de winter stil bij ligt. We delen het winterse berglandschap en de route slechts met een paar winterwandelaars, die verbaasd kijken als we op de mountainbike voorbij zoeven. Na een uur bereiken we de Schattenlagant Hütte, die tot onze teleurstelling helaas dicht is. “Nog een stukje verder crossen?” vraagt Emma. Nou en of! Vanaf hier wordt het echt steil en de verse sneeuw is nog door niemand betreden. Als kers op de taart begint het ook nog te sneeuwen. Bijna moet ik afstappen omdat ik niet meer vooruit kom. Ik slaak een oerkreet en weet nog net op de mountainbike te blijven zitten. Bij het einde van de weg – in de zomer kun je hier met de gondel naar de Lünersee, in de winter is dit het eindpunt – geven Emma en ik elkaar een high five. Dan trekken we onze cols verder over ons gezicht en maken ons klaar voor de afdaling. “Wiiieehoeeee” roept Emma als ze naar beneden suist. Ik volg haar en mountainbike zwierig door de eerste bocht. Naar beneden is misschien wel nóg leuker dan naar boven op de mountainbike.

Winter-mountainbiken naar de Schattenlagant Hütte in het Brandnertal

  • Afstand: 15,1 km
  • Hoogtemeters: ↗ 580 m  ↘ 580 m
  • Bereikbaar met het OV: ja, Brand is met buslijn 580 vanuit Bludenz bereikbaar
  • Horeca: meerdere opties in Brand
  • Tot 29 maart 2023 wordt elke maandag en woensdag een e-mountainbike-tour met gids georganiseerd. Start is om 16 uur bij Bergsport Events en de tour duurt ongeveer twee uur. Prijs: €70,- incl. e-bike, met de Gästekarte kost de tour €63,-.
  • Let op: de mountainbike-tour die jij met de gids maakt kan iets afwijken van deze route. De gids bepaalt namelijk welke route veilig is.
Mountainbike Schattenlagant Hütte Brand Winter Brandnertal

De volgende dag weer fit de sneeuw in na een goede nacht? Bij Hotel Garni Tannleger kom je zeker tot rust. Het is een knus en modern hotel met ruime kamers, een goed ontbijtbuffet en een kleine spa. Niets beter dan de sauna in na een dag buiten! Of nou ja, niks? Een lekker hapje eten gaat er ook wel in. Mijn tip: restaurant Gufer55. Regionale seizoensproducten worden hier omgetoverd tot heerlijke gerechten. Soms traditioneel, soms modern, in ieder geval lekker. Niet voor niets kreeg dit restaurant twee ‘koksmutsen’ van het gerenommeerde Gault&Millau.

Winterwandelen in het Brandnertal (Oostenrijk)

Op mijn laatste ochtend in het Brandnertal ontmoet ik Anna Engstler. Zij zorgt dat het gastenprogramma in het Brandnertal vol leuke activiteiten zit en ze is wandelgids. We gaan met de Dorfbahn in Brand omhoog om een winterwandeling te maken. En we hebben mazzel: het heeft vannacht gesneeuwd, dus alles is met een vers laagje poeder bedekt. Al na de eerste honderd meter staan we tot onze kuiten in de sneeuw. We zijn de eersten die na de sneeuwval op de winterwandelroute Parpfienz-Weg lopen. De Parpfienz-Weg is 4,5 kilometer lang en loopt tussen het bergstation van de Dorfbahn en het bergstation van de Panoramabahn. Wij lopen de route bergopwaarts, zodat we eindigen met een hapje en een drankje, maar daarover later meer.

Voorlopig staan we namelijk nog diep in de sneeuw. Voor het uitzicht moeten we vandaag ons best doen, af en toe ook onze fantasie gebruiken. Maar als er soms een een kleine opening in de sneeuwwolken komt, is het indrukwekkende Rätikon-gebergte te zien. En het heeft ook wel iets om gefocust te zijn op de details: hoe de dennentakken buigen door de dikke laag sneeuw, het geknisper onder onze voeten, een klein vogeltje dat tussen de bomen vliegt en de frisse winterlucht op het enige stukje wat niet dik ingepakt is: mijn gezicht. Na een kleine twee uur bereiken we bij Restaurant Frööd, dat naast het bergstation van de Panoramabahn ligt. Wat meteen opvalt als je binnenstapt: de enorme ramen in de houten wanden. Eigenlijk zou het ook niet anders mogen als je een restaurant op zo’n plek bouwt: je móet gewoon de bergen kunnen zien als je geniet van de Kaiserschmarrn of een van de vele andere lekkere dingen die op de kaart staan.

Na de lunch gaat Anna weer naar het dal. Ik kan het niet laten nog even een stukje door de sneeuw te ploeteren voordat ik met bus en trein weer naar huis ga. Wie weet wanneer ik weer door de fresh pow kan wandelen! Als ik richting de Klamperalpe ben gewandeld en mijn schoenen dan écht vol sneeuw zitten, is het tijd om terug te keren. De Panoramabahn doet zijn naam eer aan: de gondel gaat dwars over het dal van de Burtschasattel naar het bergstation van de Dorfbahn en biedt rondom een blik op de bergen die het Brandnertal omringen. Een mooie afsluiter van de winterwandeling!

Winterwandeling Parpfienz-Weg in Brand

Winterwandeling Route Brand Brandnertal

Wintersport met openbaar vervoer: gratis in het Brandnertal

Mijn treinreis naar het Brandnertal was al vanaf het station Lindau (op de grens tussen Duitsland en Oostenrijk) gratis. En ook ter plekke kon ik in het Brandnertal alle bussen gratis gebruiken. Hoe dat werkt? Gasten van het Brandnertal, Klostertal en de Alpenstad Bludenz kunnen zonder extra kosten gebruikmaken van alle vervoersmiddelen van de vervoersvereniging in Vorarlberg. De gastenkaart omvat alle bus- en treinverbindingen in Vorarlberg tot aan de grensovergangen in Duitsland, Tirol en Zwitserland. De Gästekarte met het VMobil-logo geldt als mobiliteitsticket voor gratis reizen met bus en trein. En dan is nu de vraag: hoe werkt dat op je heenreis, als je nog geen Gästekarte hebt? Heel simpel: met de digitale gastenkaart, die je via de webapp Clara krijgt. Meer informatie over gratis OV krijg je op de website van de Alpenregion Vorarlberg.

Disclaimer/voor de transparantie: Ik maakte deze reis in samenwerking met Vorarlberg Tourismus en Alpenregion Vorarlberg. Het enthousiasme dat je leest, is zoals altijd 100% dat van mij.

Geef een reactie